|| ชีวิตรั่วๆของฉัน ||

หวัดดีค่ะ *-*

ก็ไม่กี่เดือนแล้วที่เราจะจบ ม.6 กัน อาจเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย

ที่เราจะต้องพลาดจากเพื่อนที่เรารัก แต่มันเป็นก้าวที่สำคัญของเราเช่นกัน

 ว่าเราจะเลือกเดินทางชีวิตของแต่ละคนยังไง

เพื่อน คำนิยมของคำว่าเพื่อน ของเราคือ เพื่อนที่ไม่ทิ้งกัน ไม่หักหลังกัน

เริ่มตั้งแต่ เพื่อนๆในกลุ่ม

7 chocolate ชื่อเก๋ ซะไม่มี 555+ แต่มักจะถูกเปลี่ยนเป็น 7 ประจัญบาลเสมอ

เพื่อนๆในห้อง

ห้อง ม.4/16 รุ่น 113 เป็นเพื่อนที่เรารักที่สุดก็ว่าได้

ถึงคนอื่น หรืออาจารย์ บางท่าน จะมองว่าเรา เด็ก ม.4/16  เหี้ย  เลว  เรียนไม่เก่ง

แต่เราเชื่อว่า ความมีน้ำใจ ความรักพวกพอง ก็ไม่ได้น้อยไปกว่า พวกที่เรียนเก่ง

เด็ก ม.4/16 เกือบทุกวัน จะโดนให้จัดแถว หลังเคารพธงชาติเสมอ

เพราะตอนยืนเคารพธงชาติไม่เรียบร้อย บางวันโดนตียกห้อง

เพราะการกระทำผิดของเพื่อนๆบางคน แต่จะถามว่านี่โกธรไหมเราบอกได้เต็ม

ปากว่า " กุไม่โกธรหรอกไอ้เหี้ย เพื่อนกันทั้งนั้น จะโดนอะไรต้องโดนด้วยกันซิว่ะ "

ซึ้ง ...

เรื่องโดนเรียนหรอ เป็นเรื่องที่ธรรมดามากสำหรับพวกเรา

" เห้ย กุไม่อยากเรียนคาบนี้หว่ะ โดนกันโว้ย " เมื่อมีคำนี้ตะโกนดังขึ้นในห้อง

และเมื่อเพื่อนทุกคนลงมติกันแล้ว จะไม่มีใครขึ้นเรียนคาบนี้เป็นอันขาด

นี่ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ คนขยันห้องเราก็มี แต่ที่ไม่เข้าเพราะอะไร ...

เพราะ ถ้ามีคนจำนวนหนึ่งเข้าห้อง จะมีเพื่อนเราจำนวนมากที่ไม่ได้เข้าห้อง

ผลคือ จะเรียนไม่ทัน ... จะโดนอาจารย์ว่า ... จะโดนมส. แต่ถ้า

ทั้งห้องหายไปหมดล่ะ ก็คิดว่าอาจารคงไม่บ้าจี้แจก มส. ยกห้องหรอกนะ

ตอนนั้นเป็นความคิดของ เด็กม.4 ที่คิดกันง่ายๆ

และทุกเช้า จะมานั่งรวมกันที่ ที่ประจำของ /16 คือหลังสระว่ายน้ำ

มีนั่งทั้งลอก ทั้งทำการบ้านในตอนเช้า

จะไม่มีใครที่ไม่ได้ลอกการบ้านเพื่อน เว้นแต่คนมาสาย

จะบอกว่าเราสัมผัสการร่วมห้องการเด็กเรียนมาก่อน

ทุกวันตอนเช้าของเด็กเรียนคือ ต่างคนต่างทำ ไม่มีลอก ใครมีปัญญาทำก็ส่ง

ไม่มีปัญญาทำก็ใม่ต้องส่ง แต่นี่ไม่ได้จะพูดถึงการลอก แต่เป็นการพูดถึงการช่วยเหลือเพื่อน

มันอาจเปนการช่วยเหลือที่ไม่เข้าท่า ถ้าการที่ทำให้เพื่อนได้จบพร้อมกับเรานั้น

เป็นเรื่องที่เราควรจะทำมากกว่า

ที่หน้าเสียดายคือ 1 ปีที่เราเรียนด้วยกันนั้น มันช่างน้อยและเร็วมาก

และเราต้องจากกันตอนโดนแยกห้องเมื่อ ม.5 แต่ความผูกพัน

ที่ เพื่อน มีให้ เพื่อน ของ ม.5 และ ม.6 มันเทียบไม่ได้เลยกับการที่มีเพื่อนเปนพวกมึง 4/16 

และถึงแม้จะไม่ได้ถ่ายรูปร่วมกันเลยซักครั้งแต่ก็มีความทรงจำที่ดีให้กัน

ห้อง ม. 4/16 รุ่น 113 ห้องประจำชั้น 253

 

คำพูดสุดท้ายที่อยากจะพูด

 

เห้ย กุรักพวกมึงนะโว้ย

 

กุจะไม่มีทางลืมพวกมึงหรอก

 

กุสัญญา

 

4/16 จะอยู่ในใจกุตลอดไป

 

ไอ้เพื่อนยาก

 

เพลงนี้แด่พวกมึง

 

 

                               

                          - ก็รักป๊ะ รักแม่ รักหมาสไปร์&หมาสนธิ และหมาแปม&หมาคอน

                                - รัก 3 ใบเถา และรักเพื่อนๆที่หวังดีกับเราตลอดมา  

                                - รักRetrospect  และจะรักตลอดไป

                                 - รักเพื่อนๆ ม.4/16 รุ่น 113 ตลอดไป~~

          http://chocolatekom.hi5.com  &   http://www.myspace.com/chocolatekom

ฝากhi5กับmyspace ด้วย แอตมาคุยกันได้เน้อ อิอิ